|
|
|
|
|
|
|
|
Wojcieszyce na wielopolowej widokówce z pierwszych lat XX w.
Just in Center od środka, czyli na dole atrium z drzewami a powyżej łączniki prowadzące do poszczególnych apartamentów. Nocą ładnie oświetlone.
Jeleniogórski Ratusz, wejście od strony fontanny.
|
|
1 2 3 4 |
|
|
|
|
Wspomnienia z 1946 roku. dodano: 2020-12-14, autor: bonczek_hydroforgroup |
|
Fragment wspomnień Marii Bąk dodano: 2020-12-11, autor: bonczek_hydroforgroup | |
proszę czekać...
| Najnowsze opisy obiektów |
|
|
| Kościół ewangelicki |
| Mirsk |
|
Kościół ewangelicki w Mirsku – dawna świątynia protestancka znajdująca się w mieście Mirsk, w województwie dolnośląskim. Obecnie znajduje się w stanie ruiny.
Świątynia została wzniesiona w drugiej połowie XVIII wieku, a następnie została przebudowana w XIX wieku. Kościół został zbudowany na planie prostokąta. Budowla posiada wieżę, dawniej we wnętrzu znajdowała się kondygnacja empor.
Po zakończeniu II wojny światowej świątynia była użytkowana okazjonalnie. Ostatnie nabożeństwo zostało odprawione w maju 1958 roku. W dniu 11 lutego 1961 roku budowla spłonęła od uderzenia pioruna. Obecnie kościół nie posiada dachu i ma zachowane ściany szczytowe.
Dodał: Soravia, 2021-01-06 20:05:28
więcej  |
|
|
| Kościół św. Wawrzyńca |
| Wołów |
|
Kościół św. Wawrzyńca w Wołowie – kościół parafialny w archidiecezji wrocławskiej.
Prezbiterium z ołtarzem głównym kościoła św. Wawrzyńca
Pierwotnie kościół drewniany. Budowę kościoła murowanego z cegły rozpoczęto w 1391 z fundacji księcia Henryka III głogowskiego, nakryto sklepieniami w latach 1406–1408. Odbudowywany po pożarach w 1465 i 1689, został poddany restauracji w 1711. Przebudowany w latach 1471–1483 uzyskuje charakter późnogotycki.
Od ok. połowy XVI wieku stał się głównym kościołem luterańskim miasta (tylko w latach 1682–1701 był na krótko zwrócony katolikom)[3]. Kościół rozbudowano w 1908 – dobudowano kruchtę od strony zachodniej. Kościół ma czteroprzęsłową prostokątną nawę i wydłużone prezbiterium, zakończone poligonalnie. Kościół jest w całości oskarpowany. Wnętrze trzynawowe, halowe, nakryte jest sklepieniem klasztornym z początków XVIII w., wspartym na kwadratowych filarach, z wyjątkiem prezbiterium nakrytego sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Na murach kościoła znajdują się liczne renesansowe i barokowe epitafia mieszczan wołowskich z okresu od XVI do XVIII w.
Od północy między nawą a prezbiterium znajduje się kwadratowa wieża, a obok niej zakrystia. W kościele znajdują się organy Adama Horato Caspariniego z 1715–1717 (częściowo oryginalne) – zachował się bogato zdobiony prospekt, wiele oryginalnych piszczałek oraz elementów wewnątrz organów. Po 1945 kościół został opuszczony i niszczał aż do 1973, kiedy przejęty został przez Kościół katolicki, poświęcony 9 sierpnia 1981 roku, był kościołem pomocniczym aż do 1998, kiedy powstała przy nim druga w mieście parafia rzymskokatolicka. Od 2001 w kościele organizowany jest Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej Cantus Organi.
Jak wskazują źródła historyczne, we wrześniu 1504 w świątyni tej został pochowany książę Jan II Szalony
Dodał: Soravia, 2021-01-06 13:36:44
więcej |
|
|
| Schronisko "Pomezní bouda" (Czechy) |
| woj. dolnośląskie |
|
Pomezní bouda (niem. Blaschkebaude, Goderbaude) – dawne czeskie schronisko turystyczne, obecnie hotel górski położony w Karkonoszach na przełęczy Okraj, tuż obok dawnego przejścia granicznego. Administracyjnie znajduje się w miejscowości Malá Úpa, w przysiółku Pomezní Boudy.
Początki działalności turystycznej na przełęczy sięgają XVIII wieku – przy ówczesnej granicy prusko-habsburskiej znajdowała się buda, chroniąca celników i podróżnych przed deszczem. Z czasem powstało więcej obiektów, które zaczęły pełnić rolę schronisko i hotelów: Tippeltbaude (dzisiejszy Hotel Družba), Hübnerbaude, Adolfbaude oraz Schlesische Grenzbaude (po pruskiej stronie; obecnie jego kontynuatorem jest polskie schronisko PTTK na Przełęczy Okraj). W miejscu dzisiejszego schroniska istniała jedna z bud (powstała przed 1771), pełniąca funkcję gospody, prowadzona przez rodzinę Johana Kichschlagera. Po 1841 gospodę przejął Friedrich August Blaschke i prowadził ją do 1860, kiedy buda została strawiona przez pożar.
Jego syn Hermann w 1868 wybudował na Śnieżce schronisko Böhmische Baude, ale nie wytrzymał konkurencji z sąsiednim obiektem po śląskiej stronie i w 1870 sprzedał budynek Friedrichowi Sommerowi, właścicielowi Preussische Baude. Za zarobione pieniądze postawił Blaschkebaude, która z niewielkimi zmianami istnieje i działa do dzisiaj.
Był to pierwszy w wiosce Malá Úpa budynek turystyczny takiego typu – hotel z murowanym parterem, murem pruskim na pierwszym piętrze i podwyższonym strychem. Korzystali z niego głównie turyści ze Śląska.
Kolejnymi właścicielami była rodzina Goder – schronisko nazywało się wtedy Goderbaude. W okresie I Czechosłowacji następny właściciel Stefan Hofer, zmienił nazwę na Pomezní Goderova Bouda.
Po II wojnie światowej obiekt przejęło państwo i zarządzało nim przedsiębiorstwo Hotele Karkonoskie (Krkonošské Hotely) nosiło nazwę Devétsil. Po 1989 zostało sprywatyzowano i powróciło do nazwy sprzed 1945 (bez członu "Goderova").
Źródło
Dodał: vetinari, 2021-01-05 23:59:18
więcej |
|
|
| Przykrzec (602 m n.p.m.) |
| Nowa Ruda |
|
Przykrzec (niem. Hutberg) – wzniesienie (602 m n.p.m.) w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Sowich, w paśmie Garbu Dzikowca.
Wzniesienie położone jest około 0,7 km na południowy zachód od granic miejscowości Dzikowiec, w środkowej części pasma Garbu Dzikowca.
Najwyższe wzniesienie w masywie Garbu Dzikowca. Jest to kopulaste wzniesienie o dość stromych zboczach, z wyraźnie zaznaczonym wierzchołkiem w kształcie małego grzbietu. Na zachodnim zboczu kilka metrów poniżej wierzchołka położona jest grupa gabrowych skałek. Na południowo-zachodnim zboczu, poniżej szczytu, znajduje się wyrobisko górnicze dużego czynnego kamieniołomu gabra.
Szczyt i zbocza pokryty lasem mieszanym regla dolnego.
Źródło: Wikipedia
Przemek (NR)
Dodał: Przemek (NR), 2021-01-05 12:23:52
więcej |
|
|
| Wilczy Kopel (Wilkowiec - 598 m.n.p.m.) |
| Nowa Ruda |
|
Wilkowiec (532 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce w Sudetach Środkowych w paśmie Wzgórz Włodzickich.
Wzniesienie położone jest w północno-środkowej części Wzgórz Włodzickich, 1,6 km na południowy zachód od centrum Słupca.
Rozległe wypiętrzone wzniesienie, w postaci małego grzbietu z wyraźną linią grzbietową o dość stromych zboczach. Zbocza: północne, zachodnie i południowo-zachodnie opadają stromo do doliny potoku Dzik. Wzniesienie wyrasta między Chmielnikiem i Wesołą po południowej stronie a Górą Wszystkich Świętych i Kościelcem po północno-zachodniej stronie, we wschodniej najniższej części Wzgórz Włodzickich ciągnących się w kierunku południowo-wschodnim. Wznosi się w niewielkiej odległości od wzniesienia Wesoła, położonego po południowo-zachodniej stronie, od którego oddzielone jest niewielkim obniżeniem. Wzniesienie od północnego zachodu, południowego zachodu i zachodu od Góry Wszystkich Świętych wyraźnie wydziela dolina potoku Dzik.
Wzniesienie zbudowane z utworów czerwonego spągowca, głównie piaskowców ciosowych i zlepieńców, w których ciągną się karbońskie piaskowce i zlepieńce. Zbocza wzniesienia pokrywa niewielka warstwa młodszych osadów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich. Wierzchołek i znaczną część zboczy wzniesienia, porastają lasy świerkowe i mieszane z przewagą buka. Dolne partie zboczy zajmują nieużytki, łąki i pastwiska, na których rosnące ciągi drzew i kępy krzaków wyznaczają dawne miedze i polne drogi. U podnóża północno-wschodniego i zachodniego zbocza położona jest miejscowość Słupiec. Od południowego wschodu pod szczyt wzniesienia podchodzą rozproszone zabudowania Zagórza. Południowo-zachodnim podnóżem równolegle do potoku Dzik prowadzi droga Słupiec - Ścinawka Śr.. Położenie wzniesienia, kształt i wyraźna rozciągnięta część szczytowa z niewyraźnie podkreślonym wierzchołkiem, czynią wzniesienie rozpoznawalnym w terenie.
W przeszłości wzniesienie nosiło nazwę: Wilczy Kopel, Wolfskuppe, Wilczy Kopiec.
Źródło - Wikipedia Wikipedia
Przemek (NR)
Dodał: Przemek (NR), 2021-01-05 12:17:23
więcej |
|
|
| Wzgórza Włodzickie |
| woj. dolnośląskie |
|
Wzgórza Włodzickie (niem. Neuroder Berge) – małe pasmo górskie w Sudetach Środkowych, w południowo-zachodniej Polsce, w województwie dolnośląskim.
Wzgórza Włodzickie to niewielkie pasmo górskie złożone z kilkunastu widokowych wzniesień nieprzekraczających 800 m n.p.m. o powierzchni ponad 70 km², położone w dorzeczu Włodzicy i jej dopływów w północno-zachodniej części ziemi kłodzkiej. Wciśnięte są między Góry Suche a Wzgórza Wyrębińskie. Pasmo ciągnie się na długości 20 km, od miejscowości Świerki do okolic Gorzuchowa. Od południowego zachodu graniczy z Górami Suchymi i Obniżeniem Ścinawki, od południowego wschodu z Kotliną Kłodzką, a od północnego wschodu z pasmami Gór Sowich: Garbem Dzikowca oraz Wzgórzami Wyrębińskimi, od których wzgórza oddziela dolina Włodzicy. Część północno-zachodnia ma charakter wyraźnego grzbietu z kulminacją Włodzickiej Góry (757 m n.p.m.). W środkowej części znajduje się Obniżenie Noworudzkie. Na południowym wschodzie od Obniżenia Noworudzkiego aż do Obniżenia Bożkowa ciągnie się kolejny człon wzgórz z kulminacjami Góry św. Anny (647 m n.p.m.), Góry Wszystkich Świętych (648 m n.p.m.) i Kościelca (586 m n.p.m.). Najbardziej na południowy wschód ciągnie się najniższa część z Chmielnikiem (408 m n.p.m.) W skład Wzgórz Włodzickich wchodzą jeszcze Ruda Góra (516 m n.p.m.), Świerkowa Kopa (609 m n.p.m.), Grodziszcze (396 m n.p.m.), Wilczy Kopel (Wilkowiec 598 m.n.p.m.)
Źródło Wikipedia
/Przemek (NR)/
Dodał: Przemek (NR), 2021-01-05 12:12:01
więcej |
|
|
| Zamek Althannów w Międzylesiu |
| Międzylesie |
|
Pierwotny zamek wzniesiono tu na miejscu wcześniejszego grodu w 1370. Był siedzibą rycerskiego rodu Glaubitzów i został zniszczony w czasie wojen husyckich. W latach 1580-1590 rodzina Tschirnhaus na miejscu zamku wzniosła renesansowy dwór, być może przez wykorzystanie fragmentów średniowiecznych, a na pewno przez dołączenie częściowo zachowanej wieży pierwotnego zamku. Do dwóch skrzydeł w latach 1614-1622 dobudowano następne dwa - południowe i wschodnie. W XVII wieku dwukrotnie uszkodzony - najpierw w czasie wojny trzydziestoletniej, później w wyniku pożaru miasta. W latach 1686-1695 dwór został powiększony o nową część barokową według projektu włoskiego architekta Jacobo Carove. Budowlę powiększono o nowe dwa skrzydła i mur, zamykający nowo powstały dziedziniec.
W XIX wieku obiekt odrestaurowano; w 1945 uległ on niewielkiemu zniszczeniu. W 1974 rezydencję ponownie dotknął pożar. Całość założenia składa się z dwóch części: starszej - renesansowej, wielobocznej z wieżą, zgrupowanej wokół małego dziedzińca oraz nowszej z okresu baroku - dwuskrzydłowej, o wnętrzach nakrytych sklepieniami kolebkowymi i ozdobionych dekoracją stiukową. Z epoki renesansu pochodzi również brama wjazdowa z artystycznie wykonanym portalem oraz fragmenty dekoracji sgraffitowej na elewacjach zewnętrznych.
Dodał: ☻, 2021-01-04 19:42:05
więcej |
|
|
Budynek miał epizod filmowy w polskiej komedii z 1979 roku "Słodkie oczy". Dodał: bonczek_hydroforgroup, 2021-01-03 21:23:40 |
|
|
| Góra Wszystkich Świętych (648 m n.p.m.) i Kościelec (586 m n.p.m.) |
| Nowa Ruda |
|
Góra Wszystkich Świętych (niem. Allerheiligen Berg; 648 m n.p.m.) – szczyt z punktem widokowym w Sudetach Środkowych w paśmie Wzgórz Włodzickich. Wzniesienie położone jest niedaleko Słupca, w północno-środkowej części Wzgórz Włodzickich, na wschód od centrum Nowej Rudy.
Jest to kopulaste wzniesienie o dość stromych zboczach, z wyraźnie zaznaczonym, odsłoniętym wierzchołkiem, w większości pokrytym łąkami. Zbocza poniżej szczytu porastają niewielkie lasy mieszane z przewagą drzew liściastych oraz zagajniki. Na szczycie znajduje się kamienna, okrągła wieża widokowa o wysokości około 15 m, wzniesiona w 1913 roku przez Kłodzkie Towarzystwo Górskie z miejscowego, czerwonego piaskowca, z której rozciąga się piękny widok na: Góry Sowie, Góry Suche, Góry Bardzkie, Góry Stołowe, Góry Bystrzyckie, Kotlinę Kłodzką i Masyw Śnieżnika. Nad wejściem wieży znajduje się płaskorzeźba feldmarszałka Helmuta Karla von Moltkego, który został patronem tej budowli – Moltketurm. Jej poprzedniczką była miniwieża z 1889, o wysokości 2,8 metra. W latach 80. XX wieku zaczęła niszczeć – zawalił się balkonik oraz schody. W ostatnich latach odremontowana, jest znowu dostępna dla turystów. W przeszłości obok wieży istniało także niewielkie schronisko turystyczne – Lukasbaude (pisane także jako Lucas-Baude), z kilkoma miejscami noclegowymi. Niewielki obiekt z płaskim dachem został, jak większość tego typu budynków po 1945 zdewastowany i przestał istnieć. Do dzisiaj pozostały ruiny ścian.
Źródło : Wikipedia
Dodał: Przemek (NR), 2021-01-03 19:47:36
więcej |
|
Prev
|
